Łazienka – strefy wilgoci.

O strefach w łazience mówi się w różnych kontekstach, np.  rozmieszczenia wyposażenia ( strefa kąpielowa, strefa umywalkowa, strefa toaletowa), czy rozplanowania oświetlenia ( strefa światła ogólnego czy światła miejscowego).  Przede wszystkim jednak, o strefach mówimy  w kontekście ułożenia instalacji elektrycznej. Wówczas strefy te określa się mianem stref wilgoci lub inaczej stref ochronnych.  Wskazują one obszary ważne przy montażu takich urządzeń elektrycznych w łazienkach jak oprawy czy gniazda. Ważne ze względu na zachowanie maksymalnego bezpieczeństwa przy kontakcie wody i wilgoci z energią elektryczną. Każda, nawet bardzo wyszukana lampa w łazience musi przede wszystkim być bezpieczna. Odpowiedzialny i świadomy projektant powinien zadbać nie tylko o interesujący wygląd projektowanego pomieszczenia.Powinien też pamiętać o tym, aby proponowane rozwiązania nie były zagrożeniem dla zdrowia i życia przyszłych użytkowników.

 Szczegółowo poszczególne strefy opisuje polska norma PN-IEC 60364 “Instalacje elektryczne w obiektach budowlanych”. 

 

Wg normy PN-IEC 60364 wyróżniamy 4 strefy ochronne: od 0 do III. 

Każda część łazienki, w zależności od poziomu wilgoci, jaka w niej zazwyczaj panuje, ma swoje oznaczenie. 

STREFA 0

Przestrzeń wewnątrz wanny lub brodzika (basenu natryskowego).

Jest to przestrzeń o wysokiej wilgotność i możliwości zalania wodą. Urządzenia elektryczne, które tutaj się znajdują,  powinny mieć stopień szczelności obudowy nie mniejszy niż IP X7. ( więcej o klasach szczelności można przeczytać tutaj ). Powinny także być zasilane napięciem do 12 V.  Taki stopień szczelności mają np. dysze urządzeń do hydromasażu, lampy w basenach, czy lampy podświetlające elewacje budynków lub lampy montowane w płycie chodników. 


STREFA I

Przestrzeń nad wanną lub brodzikiem do wysokości 2,25 m od poziomu podłogi. 

Sprzęt i osprzęt powinny mieć stopień szczelności obudowy nie mniejszy niż IP X5. Tutaj także wszelkie urządzenia, jeśli są umieszczone, muszą być niskonapięciowe, czyli maks.12V. Często w tej strefie umieszcza się taśmy LED zasilane prądem 12 V. Transformatory  do takiego podświetlenia muszą znaleźć się już w strefie III.



STREFA II

 Przestrzeń o szerokości 60 cm ( od granicy strefy I ) do wysokości 2,5 m od poziomu podłogi. 

Znajdujący się w tej strefie sprzęt i osprzęt powinny mięć stopień szczelności obudowy nie mniejszy niż IP X4, np. podgrzewacz wody IP 24 zainstalowany na stałe ( gniazdo lub puszka w strefie 3), oprawy oświetleniowe w II klasie ochronności ( wyłącznik w strefie III). Dopuszczalne jest tutaj zamontowanie specjalnego gniazda z transformatorem separacyjnym  do golarek ( u nas raczej nie spotykane). 

Reasumując w strefach 0-II nie wolno montować gniazd, łączników oświetleniowych, puszek łączeniowych itp. Inne urządzenia, jeśli są, muszą być zamontowane na stałe. Łączniki i gniazda oraz zasilane z nich urządzenia, np. pralki, muszą znaleźć się poza strefą II. W  strefach 0-II można montować lampy, ale musza mieć odpowiednią szczelność oraz być zasilane niskim napięciem ( transformatory muszą znaleźć się poza tymi strefami).



STREFA III

przestrzeń o szerokości 2,4 m (od granicy strefy II) do wysokości 2,25 m od poziomu podłogi. 

Tutaj nie ma dużej wilgoci, stąd też mniejsze są wymagania. Sprzęt i osprzęt w strefie 3 powinny mieć stopień szczelności obudowy nie mniejszy niż   IP X1 ( a w strefie 3 w łazienkach publicznych minimum IPX5), np. podgrzewacz wody zainstalowany na stałe, pralka, grzejnik ścienny IP24, oprawy oświetleniowe w II klasie ochronności, wyłączniki oświetlenia, gniazda wtyczkowe z bolcem, IP44.

Miejsca poza w.w. strefami nie wymagają specjalnej ochrony i można tutaj montować wszystko.

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *